اقوام و عشایر

مجموعه‌ی من به دنیا اومدم تلاشی است برای خلق آثاری جهت شناخت کودکان در سال‌های نخستین زندگی‌شان. سرودها، ترانه‌ها و مثل‌های بومی بستر مناسبی برای همراهی با بازی‌های حسی و حرکتی هستند. مادران کرد و لر هنگام زدن و تکان دادن مشک دوغ و گرفتن کره می‌خوانند: مشک دو، کره دو... آن‌ها هنگام تکان دادن گهواره‌ی کودکان شیرخوار یا بازی کردن با کودکان نوپا این ترانه را می‌خوانند و همراه با بازی لحظه‌هایی ناب و شیرین را برای کودک خلق می‌کنند.

«در بقچه‌ات چه داری، دختر ترکمن؟» داستانی درباره یک خواهر و برادر ترکمن است که مخاطب را به دل یک قصه کهن ایرانی می‌برد. داستان در کنار ماجراهای شخصیت‌ها، تصویری از فرهنگ، آداب و فضای زندگی قوم ترکمن ارائه می‌دهد. این کتاب علاوه بر ایجاد تجربه‌ای لذت‌بخش از خواندن یک قصه ایرانی، فرصتی برای آشنایی مخاطب با یکی از اقوام اصیل ایران، فرهنگ ترکمن‌ها و بخشی از میراث داستانی کشور فراهم می‌آورد.

کتاب «ماه و بلوط» یک اثر مهم در زمینه شناسایی فرهنگ و تاریخ کردستان ایران است. این کتاب به طور خاص به شخصیت‌ها و روایت‌هایی از زندگی مردم کردستان می‌پردازد و تلاش می‌کند تا ارتباط عمیقی بین فرهنگ کردی و فارسی ایجاد کند. کتاب به بررسی جنبه‌های مختلف زندگی مردم کردستان می‌پردازد و از منظر ادبی و فرهنگی، تلاش می‌کند تا تصویری واقعی و عمیق از این منطقه ارائه دهد. نویسنده با استفاده از شخصیت‌های واقعی و داستان‌سرایی مبتنی بر تجربه‌های زیسته، توانسته است اثری ایجاد کند که خواننده را به زندگی و فرهنگ کردستان نزدیک‌تر می‌کند.

مجموعه‌ی «زنان و مردانی که ایران را ساخته‌اند» درباره‌ی زنان و مردانی است که با سرمایه، استعداد و تلاش خود، در ایران کاری مهم انجام داده‌اند یا نام ایران را در جهان بلندآوازه کرده‌اند. کتاب «مشق الفبا» به زندگی و خدمات محمد بهمن‌بیگی می‌پردازد. او کسی بود که در ایل به دنیا آمد. تحصیلاتش را در دانشگاه تهران ادامه داد، اما در نهایت به ایل برگشت و به تأسیس مدارس، دبیرستان و دانش‌سرای عشایری کمک کرد.

دوتـوک نام یک عروسک بلوچی است. مردم تاجمیر و مناطق اطراف با ساختن و معرفی آن دوتـوک را جهانی کرده‌اند. سرزمین ایران با تنوع قومی و فرهنگی روایت زیادی برای گفتن دارد. این کتاب بر اساس پژوهش است. با واسطه دوتـوک می‌توان منطقه را برای بچه‌ها معرفی کرد. «من یک دوتوکم، من یار و هم‌بازی دختراکان و پسرکان بلوچ هستم. سال‌‌های سال است که یار و هم‌بازی آن‌ها هستم...»

این کتاب مصور درباره لباس‌های محلی اقوام ایرانی همچون لباس کردی و لرستانی توضیحاتی ارائه کرده است و سعی دارد دلیل متفاوت‌بودن لباس قوم‌ها را توضیح دهد. نویسنده با جزئیات بخش‌های گوناگون، لباس‌ها همچون «گیوه»، «شلیته»، «سیواس» و... را معرفی می‌کند.
کتاب حاضر، کودک را با فرهنگ‌های غنی ایرانی و قومیت‌ها آشنا می‌کند.

«مامان سوزنی» هر روز کار می‌کرد؛ با سوزن و نخ‌های رنگی روی لباس‌ها شکل حیوانات، گل، درخت، ابر و آسمان سوزن‌دوزی می‌کرد. آن روز مامان سوزنی داشت توی حیاط به جوجه‌هایش دانه می‌داد که «اختر»، دختر همسایه پیش او آمد و از او خواست تا روی لباس‌اش شکلی را بدوزد، اما... .

تابستان که از راه می‌رسد، «پشنگ» در کارهای باغ به پدر و مادرش کمک می‌کند. آن‌ها مترسکی به نام «روژان» دارند؛ اما این روزها روژان نمی‌تواند به خوبی از باغ مراقبت کند؛ چون دستش شکسته است، گردنش لق می‌خورد و کلاهش هم پاره شده است. بیچاره لباس درست و حسابی هم ندارد. پشنگ تصمیم می‎گیرد روژان را درست کند. او با نخ‌هایی که مادر گلیم می‌بافد، گردن و دست و پای روژان را محکم می‌کند، کلاهی نو بر سرش می‌گذارد و... حالا پشنگ، روژان را که نونوار شده است، روبه‌روی مترسک خانه همسایه می‌گذارد. نام آن مترسک، «روژین»، است.

این داستان از داستان‌های اساطیری فرهنگ عامه کُردهای شمال خراسان است که به زبان کردی، همراه با ترجمه فارسی آن نگاشته شده است. این داستان درباره زن و شوهری جوان به نام «مادکریم» و «ساریگل» است. روزی ساریگل برای برداشتن آب به چشمه می‌رود و متوجه صدایی پر از اندوه می‌شود که از داخل چاه به گوش می‌رسد. او و همسرش، دیو درون چاه را نجات می‎دهند و با دعای دیو، صاحب دو فرزند پسر دوقلو می‌شوند. پس از سال‌ها دیو به نزد ساریگل و همسرش باز می‎گردد و از آن‌ها کمک می‌خواهد تا بتواند طلسم جادویی خود را بشکند و به آرزوی دیرینه‎اش دست یابد.

کتاب شامل سروده‌هایی به زبان آذری، از محمود قاضی‌زاده خسروشاهی، است. این اشعار در قالب‌های مثنوی و غزل و با عناوینی مانند نصیحت، ارباب و رعیت، هدف، ولایت و قصاص سروده شده است. او از آرایه‌های ادبی گوناگون لفظی و معنوی استفاده کرده است.