مؤمن متعادل و تربیت متعادل (انگاره‌ی تعادل در تربیت دینی)

کتاب «مؤمن متعادل و تربیت متعادل» با تأکید بر تقدم ذاتی «خودشناسی» به عنوان پایه‌ی اصلی تربیت، معتقد است که بدون آن، تربیت سطحی و ناهمگون خواهد بود. در این اثر، دین‌داری بر محورهای «عقلانیت»، «حق‌محوری» و «خدا‌محوری» تعریف می‌شود و نشان داده می‌شود که عقل‌ورزی منجر به حق‌محوری و هوس‌ورزی به حق‌گریزی می‌انجامد. همچنین نویسنده با نقد نگاه صرفاً آموزشی به تربیت، بر ضرورت تعادل در سه حوزه‌ی «انگیزش»، «آموزش» و «پرورش» تأکید می‌کند و معتقد است غفلت از انگیزه، نشانه‌ی عدم تعادل در فرآیند تربیت است.