داستان

داستان‎های این کتاب روایتی است از زندگی سالم و دین‌مدارانه در جامعه سنتی ایران که قابل تسّری به زندگی امروز نیز است. نویسنده در این داستان‌ها سعی دارد با نمایش شالوده‌های سازنده زندگی پهلوانان شیراز، نقش خانواده، دوستان، جامعه و بزرگان دین را در شکل‌گیری عقاید و باورهای دینی ترسیم کند. توجه داستان‌ها به روزگار زمامداری پهلوی اول باز می‌گردد.

این کتاب با نگاهی به پهلوانان افسانه‌ای شهر تهران نوشته شده است. نویسنده در این روایت‌ها برای شرح زندگی هر یک از پهلوانان به شرایط زندگی آن‌ها می‌پردازد و به اوضاع و احوال جامعه آن روز، باورهای مردمی، آداب و رسوم بومی و دینی مردم توجه می‌کند.

نویسنده در این کتاب به سراغ پهلوانانی از سرزمین تبریز رفته و زندگی و زمانه آن‎ها را دست‎مایه روایتی داستانی کرده است. در این روایت به آزادمردی وجوانمردی این پهلوانان در مبارزه با فساد و ظلم عوامل ارتش روسیه و تعدی آن‌ها به زندگی مردم توجه شده است. نقطه عطف کتاب شرحی افسانه‌وار از سرگذشت ظالمان در مواجهه با پهلوانان است.

قصه‌های پهلوانی در ایران بخشی از تاریخ شفاهی این سرزمین را تشکیل می‌دهد. در این کتاب نویسنده هفت حکایت از هفت پهلوان شهر اردبیل را روایت می‌کند. هر یک از این قصه‌ها برمبنای داستانی واقعی از مبارزات این پهلوانان شکل گرفته است و در هر یک ارزشی اخلاقی یا نکته‌ای آموزنده گوشزد می‌شود.

در این نمایشنامه عروسکی، داستان حضرت یوسف به گونه‌ای دیگر روایت می‌شود. گرگ پیر که از طرف حیوانات جنگل متهم به خوردن یوسف است، حقیقت ماجرا را نقل می‌کند. او تعریف می‌کند که چگونه برادران یوسف بر اثر حسادت او را به چاه می‌اندازند و به پدرشان دروغ می‌گویند.

در این نمایشنامه، بخشی از داستان زندگی حضرت ایوب بازگو می‌شود. «هشو» پسرکی یتیم و فقیر است که ایوب به او کمک می‎کند و «شوراب» شیطان است و سعی دارد پسرک و ایوب و همسرش را فریب دهد.

مسعود لکنت زبان دارد و امسال به کلاس اول راهنمایی رفته است. در کلاس هنوز کسی نمی‌داند که او لکنت دارد. مسعود از حرف زدن فرار می‎کند؛ ولی تا کی می‌تواند به این کار ادامه دهد. دکتر تنها راه چاره را تمرین می‎داند و مسعود هر بار از تمرین خسته می‌شود و آن را رها می‌کند تا اینکه یک روز تصمیمی می‌گیرد.

این رمان به موضوع دوستی دو دانش‌آموز به نام‌های «امیر» و «طاها» می‌پردازد. طاها در حادثه‌ای توان راه رفتن را از دست می‌دهد و نیاز به کمک دارد. امیر تلاش می‌کند تا ضمن امید دادن به او، دوستی‌اش را در حق طاها تمام و کامل انجام دهد.

شخصیت اصلی داستان پسر نوجوانی است به نام «علی» که همراه خانواده‌اش از شیراز به اهواز نقل‌مکان کرده‌اند. علی جزو دانش‌آموزان باایمان دبیرستان است. او با یکی از دبیران به‌نام «آقای سمیعی» ارتباطی دوستانه برقرار می‎کند و در گروه او مبارزه با رژیم طاغوت را آغاز می‎کند.

مفهوم سلامت و بیماری و تعریف آ‌ن‌ها، آغاز داستانِ ورودِ «حسین» به دبیرستان است. داستان حسین و هم‌کلاسی‌هایش با مفاهیمی درباره خانواده و خانواده مطلوب ادامه پیدا می‌کند، روش‌های خودسازی، برنامه‌ریزی در زندگی و کنترل خشم پایان‌بخش این داستان است.