داستان

در این داستان بخش‌هایی از زندگی حضرت ابراهیم (ع)بازگو می‌شود. در این روایت به عبور حضرت ابراهیم از آتش، گلستان شدن آتش بر ایشان، ایمان آوردن بت‎پرستان و زنده شدن پرندگان مرده با ندای پیامبر توجه شده است.

در این داستان با تأملی در قرآن کریم، داستان زندگی حضرت ابراهیم (ع)، تولد اسماعیل (ع)، جوشیدن چشمه آب در دل صحرا و زیر پای اسماعیل و نیز ماجرای ذبح اسماعیل در روایتی کوتاه بازگو می‌شود. آشنایی کودکان با معجزات الهی از اهداف این کتاب است.

موضوع این داستان انتخاب دوست است. «ابو هاشم» از یاران امام پنجم شیعیان، با «عبدالرحمن» که مردی باایمان است، رفاقت می‌کند. امام با نقل داستانی از قوم موسی (ع) ابو هاشم را متوجه مسئله‌ای می‌سازد که در زندگی و ارتباطات جامعه امروز نیز تأثیرگذار است.

در این داستان به نقل از کتاب «اصول کافی»، با بازگویی داستانی از دو دوست که از یاران امام صادق (ع) نیز هستند، دو ویژگی اخلاقی، نیکی کردن و جواب بدی را با بدی ندادن و همچنین ارزش گذاردن به رابطه دوستی، مورد تبیین قرار می‌گیرد.

در این داستان با اشاره‌ای به حدیث معروف پیامبر اکرم (ص) که «معلمی شغل انبیاست»، به موضوع احترام و تکریم از مقام معلم توجه شده است. روایتی کوتاه از زندگی امام حسین (ع) این موضوع را تبیین می‌کند. شایان ذکر است که این داستان از کتاب «بحارالانوار» انتخاب شده است.

در این داستان که با هدف آشنایی کودکان با اخلاق دینی و نیز پیامبران الهی تدوین شده، داستانی از کتاب «بحارالانوار» بازنویسی می‌شود که در آن پیامبر اسلام با رفتاری صحیح به مردی عرب، خوش‌قولی و وفای به عهد را آموزش می‎دهند. کاربست مباحث مربوط به داستان در زندگی از دیگر اهداف کتاب است.

این داستان از کتاب «اصول کافی» برگزیده شده و هدف، آشنایی کودکان با زندگی پیامبر اکرم (ص) است. همچنین به احترام گذاشتن به زیردستان و فخرفروشی نکردن و مغرور نبودن در مقابل فقرا تأکید می‎کند. گسترش اخلاق دینی از اهداف این کتاب است.

این داستان درباره ارزش ادب و رعایت آن در گفتار است. یکی از یاران امام صادق (ع) در حضور ایشان به غلامش ناسزا می‎گوید. امام با ناراحتی از او رو برمی‎گردانند و از آن به بعد هرگز کسی او را با امام نمی‌بیند.

این داستان از کتاب «بحارالانوار» بازنویسی شده است و کودکان را با امانت‌داری آشنا می‌کند. عبدالله از شاگردان امام صادق (ع) با داستانی که ایشان تعریف می‎کنند، متوجه می‌شود که حتی اگر بدترین انسان‌ها هم چیزی را به امانت به او بسپارند، باید از آن مراقبت کرده و به صاحبش بازگرداند.

امام حسن (ع) سوار بر اسب از کوچه می‌گذشت که مردی شامی جلوی امام را گرفت و به ایشان ناسزا گفت. امام رفتار مرد را تحمل و سپس با مهربانی مرد را به منزل خود دعوت کردند. مرد غریبه شرمنده و متوجه اشتباه خود شد.