تولد

تمام روز «مولی» سعی می‎کند شعر بنویسد؛ اما چیزی به ذهنش نمی‌رسد. همه دوستان مولی به خانه او می‎آیند تا فکر کنند فردا که تولد لاکی است، چه هدیه‌ای به او بدهند. اول همه فکر می‏‌کنند که برای لاکی گل بکشند؛ اما این همه نقاشی گل به چه درد لاکی می‏‌خورد؟ بعد یک فکر خوب و تازه از راه می‎رسد! آن‌ها همه با هم کار می‏‌کنند و بهترین هدیه را برای دوستشان درست می‏‌کنند. هدیه‎ای خیلی مخصوص!

"وگی ورجه" یک بچه قورباغه است و می‌خواهد به بچه‌ها بگوید مشکل در زندگی هر کسی وجود دارد. مخصوصا قورباغه‌ها. امروز تولد وگی است و او دوست دارد تمام دوستانش را به جشن دعوت کند.اما انگار همه این روز مهم را فراموش کرده‌اند. وگی به کوچه می‌رود تا شاید دوستانش را ببیند و به آن‌ها بگوید که امروز چه روزی است. هیچکس در کوچه نیست. وگی غمگین به خانه برمی‌گردد که ناگهان...

"نی‌نی" حالا چهل هفته دارد و فردا قرار است به دنیا بیاید. مادر برایش دعاهای قشنگی می‌خواند. نی‌نی می‌داند که فردا در آغوش مادرش خواهد بود. او هم دعا کردن بلد است. او دعا می‌کند: خدایا! از تو ممنونم که به من زندگی بخشیدی.

"مامان‌خرگوش" که در حال گشت و گذار در جنگل بود ناگهان یک پیلۀ سفید و کوچک می‌بیند. آن را برمی‌دارد تا برای بچه‌هایش ببرد. کلاغ از راه می‌رسد و می‌خواهد پیله را از مامان‌خرگوش بگیرد. پیله تکانی می‌خورد و سوراخی در آن به وجود می‌آید. پروانۀ سفیدی متولد می‌شود و از آن بیرون می‌آید. کلاغ و خرگوش هر دو خوشحال هستند و می‌روند تا این خبر خوش را به همه بدهند.

بچه‌هایی که منتظر خواهر یا برادر جدیدی هستند و هر روز برای به دنیا آمدن آن‌ها لحظه شماری می‌کنند، ویژگی‌های مشترکی دارند. آن‌ها دوست ندارند زیاد صبر کنند، می‌خواهند نوزاد از همان لحظۀ اول حرف بزند و مثل آن‌ها راه برود. نوزادها هم ویژگی‌های مشترکی دارند. آنها تا چند ماه اول فقط شیر می‌خورند، گریه می‌کنند و می‌خوابند. در این کتاب شاید متوجه شوید که این دو گروه چطور با ویژگی‌های یکدیگر کنار می‌آیند و لحظه‌های شادی را سپری می‌کنند.

دختر کوچک از وقتی فهمیده که می‌خواهد خواهر بزرگ‌تر شود،حسابی سرش شلوغ شده است؛ برای نی‌نی آواز می‌خواند، با او حرف می‌زند، از برنامه‌هایش برای بعد از به دنیا آمدن او می‌گوید و هر روز به او فکر می‌کند. دخترک دیگر دوست ندارد منتظر بماند. پس نی‌نی کی می‌آید؟

تولد مریم است. دوستانش آمده اند. کیک و شیرینی آماده است، اما از مادر بزرگ خبری نیست. بیرون باران می بارد. مریم نگران مادر بزرگش است که بدون چتر بیرون رفته است. مریم در خیالش سعی دارد چتری به مادربزرگش برساند تا او خیس نشود. سرانجام مادربزرگش با یک چتر برای هدیه تولد مریم از راه می رسد و او را خوشحال می کند.