بهشت گمشده بابام

کتاب «بهشت گمشده بابام»، داستانی فارسی با محوریت رابطه عاطفی و صمیمی یک فرزند با پدرش است. این اثر به روایت دنیای ذهنی و خاطرات پدری می‌پردازد که همواره از باغی گمشده و روزهایی متفاوت سخن می‌گوید. راوی داستان با وجود علاقه و تعصب عاطفی نسبت به پدر، همیشه نمی‌تواند حرف‌های او را باور کند. او تصور می‌کند پدر شاید گذشته‌ای شیرین و خاطره‌انگیز را در ذهنش بزرگ کرده و باغ کوچکی را به سرزمینی رؤیایی تبدیل کرده است. با این حال، خیال‌ها و روایت‌های پدر هر روز شکل تازه‌ای پیدا می‌کنند و ذهن فرزند را نیز درگیر می‌سازند. «باغ گمشده» در داستان می‌تواند نمادی از گذشته، خاطره، حسرت و جست‌وجوی چیزی ازدست‌رفته باشد.