پیامبر و سنگ

کتاب «پیامبر و سنگ»، اثری است که با رویکردی نوآورانه، داستان را از زبان «حجرالاسود» (سنگ سیاه کعبه) روایت می‌کند. در این کتاب، سنگ سیاه نه به عنوان یک شیء، بلکه به عنوان مشاهده‌گری است که با اندوه، تضاد میان ادعای مهربانی و واقعیتِ اختلاف و دشمنی در میان مردم را می‌بیند. او در حالی که زیر تابش آفتاب داغ شده، آرزومند آن است که مردم از کینه‌ها دست بکشند و به همان اتحاد و مهربانی بازگردند که پیامبر (ص) برای ترویج آن آمده بود. این اثر با استفاده از تکنیک «شخصیت‌بخشی به اشیاء»، مفاهیمی چون مهربانی، همبستگی و نقد رفتارهای متناقض انسانی را به شکلی تکان‌دهنده و در عین حال ساده بیان می‌کند و مخاطب را به بازنگری در رفتار اجتماعی و بازگشت به آموزه‌های انسانی دعوت می‌کند.