نجیبه

حضرت هاجر به عنوان جده پیامبر خاتم‌(ص) و اتصال میان ابراهیم خلیل‌(ع) با آخرین نبی الهی در سرزمین حجاز، نقش بسیار مهمی در تأسیس و بنیان‌گذاری دین مبین اسلام و ظهور پیامبر اکرم در شبهه جزیره عربستان و استمرار ادیان ابراهیمی در کنار خانه‌ی کعبه و حفظ و حراست این خانه‌ی الهی دارد. تبعیت بی‌چون و چرای شخصی و قلبی این بانوی جوان از پیامبر زمانش حضرت ابراهیم‌(ع) به عنوان همسر، و اعتماد و توکل و ایمان بی‌نظیر او به خدای نادیده، نه تنها منجر به تشکیل شهر مکه و شهر‌های دیگر حول محور بیت‌الله در جهان شد، بلکه تربیت دینی و عمیق غیر قابل انکار فرزندش حضرت اسماعیل ذبیح به دست او در عمق آن بیابان، و تسلیم محض آیات الهی و پیامبر اوالعزم او بودن را چنان به فرزند خویش آموخت که اسماعیل نوجوان در مواجهه با پدر بی‌چون و چرا گردن به فرمان الهی و ذبح عظیم نهاد.