دستت را بالا ببر

کتاب «دستت را بالا ببر» روایت واقعی آلیس پاول تپر، دختری ده‌ساله است که متوجه می‌شود دخترها در کلاس کمتر از پسرها دستشان را بالا می‌برند، چون از اشتباه‌جواب دادن یا مسخره شدن می‌ترسند. او با کمک گروه پیش‌آهنگان و والدینش نشان «دستت را بالا ببر» را طراحی می‌کند؛ نشانی که هر دختری با تعهد به مشارکت بیشتر در کلاس و تشویق سه دوست دیگر به همین کار، آن را به دست می‌آورد. این پویش به‌سرعت در سراسر آمریکا گسترش می‌یابد و به جنبشی برای اعتماد‌به‌نفس دختران تبدیل می‌شود. کتاب به مخاطب می‌آموزد که ترس از اشتباه نباید مانع ابراز نظر شود؛ اعتماد‌به‌نفس، جسارت و تشویق دیگران، مسیر رهبری و برابری را هموار می‌کند.