شعر

اشعار این کتاب به یاد شهدایی سروده شده است که در بمب‌گذاری حرم مطهر امام رضا (ع) شهید شده‌اند. شاعر روز بمب‌گذاری، حرم امام، مردم در حال راز و نیاز و کودکان بی‌گناه را به تصویر کشیده است. همچنین به قدمگاه، زیارتگاهی در نزدیکی نیشابور، اشاره می‌کند که امام رضا (ع) از آنجا عبور کرده‌اند.

در اشعار این کتاب، دنیای رؤیایی و خیال‌انگیز کودکان به تصویر کشیده شده و تخم مرغ رنگی، اردک پارچه‌ای و دریای توفانی توصیف می‌شود. مطالعه این اشعار، قدرت تخیل، تصویر‌سازی و خلاقیت را در کودکان افزایش می‌دهد.

در این اشعار، طبیعت با همه جلوه‌های آن مانند حیوانات و گیاهان، به زیبایی توصیف شده است. باغ شاپرک‌ها پر از گل‌های میناست و لابه‌لای بوته‌هایش، زنبورها در حال پرواز هستند. شاپرکی با گل شب‌بو روبوسی می‌کند. باران می‌بارد و تبدیل به سیل می‌شود و دریای آبی، آرامش را هدیه می‌دهد.

اشعار این کتاب سروده‌هایی از شاعران معاصر، درباره امام رضا (ع) است. در این اشعار ضمن اشاره به خصوصیات اخلاقی امام، حرم و کبوترهای آن توصیف شده و درباره آداب زیارت توضیحاتی ارائه می‌شود.

این کتاب شامل ۱۲ شعر کوتاه است. در این اشعار به طبیعت، پرندگان، گیاهان و محیط زیست توجه شده است. همچنین با استفاده از آرایه ادبی تشبیه، لبخند، صدای پای پدر و غم و اندوه پنهان مادر توصیف شده و به نقش خانواده و محبت به کودکان تأکید شده است.

این کتاب حاوی اشعار کودکانه‌ای است که در هر یک از آن‌ها، کودکان با برخی از مسائل و آداب اجتماعی و فرهنگی آشنا می‌شوند. اذیت نکردن دیگران و استفاده بهینه از وسایل، از موضوعاتی است که در اشعار کتاب به آن‌ها پرداخته شده است.

کتاب شامل سروده‌هایی به زبان آذری، از محمود قاضی‌زاده خسروشاهی، است. این اشعار در قالب‌های مثنوی و غزل و با عناوینی مانند نصیحت، ارباب و رعیت، هدف، ولایت و قصاص سروده شده است. او از آرایه‌های ادبی گوناگون لفظی و معنوی استفاده کرده است.

یک کامیون به اسم "آبی" بار میوه حمل می‌کند. او علاوه بر این کار، به حیوانات مزرعه سلام می‌کند و دوستشان دارد. حیوانات مزرعه نیز آبی را دوست دارند و هر زمان که او کمکی بخواهد، صدایش را می‌شنوند و به یاری‌اش می‌آیند. آیا حیوانات مزرعه ماشین‌های دیگر را هم، اندازۀ آبی دوست دارند؟

"خرسی" حوصله‌اش سر رفته است و دوست دارد یک اتفاق تازه و هیجان‌انگیز بیفتد. اما تمام کمدهایش خالی از غذا هستند و جز شام درست کردن برای دوستانش فکر دیگری در سر ندارد.خرسی انگار یادش رفته است که چیزی هیجان‌انگیزتر از غذا دارد...

"خرسی" در زمان ناهار خوردن متوجه شد که نمی‌تواند غذا را درست بجود و از آن لذت ببرد. انگار دندانش لق شده بود. دوستانش به نوبت تلاش کردند تا دندان لق‌شده را بکنند اما موفق نشدند. خرسی، که زورش از همه بیشتر بود، خودش دست به کار شد و توانست با یک حرکت، آن را بکشد. حالا او با این دندان افتاده چه باید کند؟ شما چیزی دربارۀ فرشته‌ای که دندان‌های شیری را با خود می‌برد شنیده‌اید؟