تخت و انگشترِ بخت

«تخت و انگشترِ بخت» از مجموعه «گنج قصه‌ها»، بازآفرینی یکی از قصه‌های کهن و پرماجرای ایرانی است. داستان با پسر چهارساله شاه آغاز می‌شود که هنگام بازی در قصر زمین می‌خورد و شاه در پشت او خالی سیاه می‌بیند؛ نشانه‌ای که نگرانی و پرسش‌هایی درباره سرنوشت کودک ایجاد می‌کند. از همین‌جا ماجراهایی درباره پادشاهی، بخت و نشانه‌های سرنوشت شکل می‌گیرد و شخصیت‌ها در برابر آزمون‌هایی قرار می‌گیرند که نتیجه آن‌ها به انتخاب و رفتار انسان‌ها وابسته است. داستان در کنار فضای خیال‌انگیز و رازآلود، بر اهمیت خردمندی، توجه به نشانه‌ها و پرهیز از تصمیم‌های شتاب‌زده تأکید دارد و با بازآفرینی قصه‌ای از ادبیات کهن، به تقویت هویت ملی و آشنایی با میراث داستانی ایران کمک می‌کند.