ادبیات کودکان

حسن‌کچل پسر باهوش و مهربانی است که در این داستان برای کمک به یکی از اهالی روستا برای از بین بردن علف‌های هرز، به سراغ «بابا حکمت»، دانای روستا می‌رود؛ اما هنگام استفاده از سم مخصوص برای از بین بردن علف‌ها بی دقتی می‌کند و مقداری از آن روی زمین می‌ریزد و یکی از اهالی مسموم می‌شود. عذرخواهی به هنگام اشتباه از نکات مطرح در این کتاب است.

داستان این کتاب، داستانی سرشار از شوخی و همراه با طنزی خوشایند و دلنشین است. در این داستان «اندی» و «تری» خانه درختی ۱۳ طبقه خود را ۲۶ طبقه کرده اند. در این روایت از گذشته «تری » و «اندی» باخبر می‌شویم، اینکه چگونه با یکدیگر آشنا شده‌اند و چه ماجراهایی را پشت سر گذاشته‌اند.

کتاب حاضر نه‌تنها حروف الفبا را به کودکان آموزش می‌دهد، بلکه قصه‌هایی را در قالب طنز ارائه می‌کند. در هر داستان به حروف الفبا شخصیت بخشیده شده است و هر کدام ویژگی منحصربه‌فرد خود را دارند. حروفی که نویسنده قصد آموزش آن را دارد، مدام در داستان تکرار شده و کودک با کلماتی که این حروف در آن‌ها به کار رفته است، آشنا می‌شود.

کتاب حاضر مشتمل بر 60 داستان کوتاه برای کودکان است. این داستان‌ها طنز و خیال‌انگیز هستند و هر کدام حرف تازه‌ای برای مخاطب دارند. در این داستان‌ها از جن بوداده و پری پرپریده و اتوبوس لاک‌پشتی تا زرافه گمشده و جوراب پشمی پولدار سخن به میان می‌آید.

داستان این کتاب درباره بی‌رحمی جنگ و رنج و اثرات پس از جنگ است. پسربچه‌ای با تخیلی درخشان، با عشقی که به حیوانات دارد، در گیر ودار جنگ برای نجات آن‌ها تلاش می‌کند. مهربانی، کمک به خانواده، همنوعان و هر موجودی که نفس می‌کشد، حتی اگر حیوان باشد، از آموزه‌های این داستان است.

این داستان که به روایت دو شخصیت اصلی بزی و غازی و در دو داستان مجزا تحریر شده، داستانی درباره گم کردن و پیدا کردن اسباب‌بازی است. داستان به گونه‌ای روایت شده است که به کودکان کمک می‌کند، از زاویه دید دیگری به موضوع‌ها بنگرند و دیگران را بهتر درک کنند.

شخصیت‌های اصلی داستان این کتاب بزی و غازی هستند. این داستان دربارة برنده شدن و بازنده شدن در بازی است و به کودکان می‌آموزد که چگونه در برد و باخت‌ها باید با یکدیگر برخورد کنند.

دو شخصیت این داستان، بزی و غازی در یک بازی دوستانه دچار سوءتفاهم‌هایی می‌شوند که با هم قهر می‌کنند. روایت داستان سخن از تفکر ساده و زیبای کودکان دارد که هنگام ناراحتی از زاویه‌ای مثبت به ماجرا نگاه می‌کنند، هیچ کدورتی به دل راه نمی‌دهند و به سرعت با دوستانشان آشتی می‌کنند.

در این داستان که به دو روایت و از دو نگاه متفاوت بیان می‌شود، دو شخصیت اصلی داستان، بزی و غازی دو دوست هستند که با هم کارهای متفاوتی انجام می‌دهند. با مطالعة این داستان کودکان دربارة عذرخواهی کردن هنگام انجام کارهای نادرست مطالبی می‌آموزند.

در این حکایت قاضی شهر با دیدن رویدادی عجیب، مردم را خبر می‌کند و ماجرای رخ داده را با ناباوری تعریف می‌کند. مردم با شنیدن سخنان قاضی او را دیوانه می‌خوانند. قاضی برای رهایی از این سخن می‌گوید که شوخی کرده است؛ اما حقیقت چیز دیگری است. نگفتن هر سخنی به دیگران و یا به تعبیری «هر راستی را نباید گفت» پیام این حکایت است.