تعلیم و تربیت

انسان به عنوان موجودی اجتماعی فطرت الهی دارد و می‌تواند با خدای خود ارتباط برقرار کند. یکی از راه‌های ارتباطی در دین اسلام، اقامه نماز است. در این مطالعه آثار تربیتی نماز بررسی شده و هر یک از آثار آن به تفکیک موضوع به بحث گذاشته شده است. ایجاد حالت خلوص، ایجاد روحیه صبر، آشکار شدن توحید و پرورش روحیه برخورد نیکو با مردم، نمونه‌ای از این آثار است. همچنین آثار تربیتی نماز جماعت به طور مجزا بیان شده است.

داستان، روایت زندگی نوجوانی به نام کیوان است که به دلایلی برای مدتی باید نزد مادر‌بزرگش زندگی کند. کیوان در میان قصه‌های مادر‌بزرگ و خانه قدیمی‌اش، با ماجراهایی تازه مواجه می‌شودکه او را به سرزمین‌های دور و میان دیو و ماه پیشانی و کاخ نشینانی می‌برد که هریک برای او اتفاقاتی را رقم می زنند. کیوان پس از کسب تجربه‌های جدید، قصد دارد به خانه مادربزرگش بازگردد، ولی با خود می‌اندیشد که آیا کسی حرف‌های او را باور خواهد کرد؟

حوزه تربیت هنری یکی از حوزه‌های اساسی و درعین‌حال فراموش‌شده در نظام‌های آموزشی است. اثر حاضر تلاش کوچکی است برای تبیین نسبت هنر و تعلیم و تربیت و در این میان، رابطه برنامه‌ریزی با یاددهی آن را به تصویر می‌کشاند و آغازگر راهی گسترده برای پاسخ‌گویی به نیاز مبرم جامعه ایران در این عرصه است.

در این اثر به بررسی نقش محبت در تربیت دینی افراد پرداخته شده است. آن‌گاه به بررسی معیارهای محبت از منظر قرآن و سنت و نیز از نگاه شعر شاعران پرداخته شده و ضرورت محبت، میزان آن، آثار مفید آن و نیز کارکردهای مهم آن در تعلیم و تربیت فرزندان و دانش آموزان، مورد بحث و بررسی قرا گرفته است.