ادبیات داستانی

جاما، دختر ماسایی باهوش و حساسی است که تصمیم می‌گیرد کلاس درس را ترک کند و به سمت آب‌خوری خارج از روستا برود. در آنجا با بچه فیلی دوست می‌شود و اورا امبگو می‌نامد. وقتی مادر امبگو مورد حمله شکارچیان قرار می‌گیرد، جاما و امبگو متهم به انجام دو قتل می‌شوند. اکنون پسر تازه واردی به نام لکو و پدر محیط بانش ممکن است تنها راه نجات آن‌ها باشند...

دوست داشتن عزیزان بهترین حس دنیاست اما به شرطی که از این دوست داشتن برای دیگران قفسی نسازیم و کاری نکنیم آن‌هایی که برای ما مهم هستند، داخل قفسی که از این دوست داشتن ساخته‌ایم اسیر شوند، به‌گونه‌ای که زبانشان بند بیاید، دستشان بسته شود و نتوانند هیچ کاری انجام دهند. دخترک این داستان هم در ابتدا همین کار را کرد. او علاقه‌ی ویژه‌ای به پرنده‌اش داشت چون از وقتی جوجه بود آن را بزرگ کرده و مهم‌تر این‌که اسم مادرش را رویش گذاشته بود. ترس از دست دادن پرنده همچون وحشت رفتن مادر او را دچار چنان هراسی کرده بود که حتی اجازه نمی‌داد پرنده در بالکن و در هوای تازه بماند. دخترک تصور کرد با گذاشتن پرنده در قفس از او مراقبت می‌کند و این اشتباهی است که بسیاری از ما در مورد دوستان، فرزندان و افراد خانواده‌ی خود مرتکب می‌شویم. حتی بزرگترها هم نگران از دست‌دادن دوستی‌هایشان هستند. دوستی واقعی هیچ‌گاه از بین نمی‌رود.

دخترک داستان به دلایلی نمی‌تواند صاحب عروسکی شود که آن را پشت ویترین مغازه‌ای دیده، پس آرزو می‌کند و به عالم خیال پناه می‌برد. او با پناه‌بردن به یک افسانه که ستاره‌های دنباله‌دار آرزوها را برآورده می‌کنند در انتظار می‌ماند. داشتن آرزو که معمولاً از خیال ما سرچشمه می‌گیرد نه‌تنها بد نیست که حتی لازم است. اصلاً اگر کسی آرزویی نداشته باشد نمی‌تواند برای آینده خود برنامه‌ریزی کند و حتی ممکن است زندگی او پوچ و بی‌معنی شود. اما این‌که چه آرزوی کنیم و سازوکار برآورده شدن آرزو چگونه باشد هم خیلی مهم است. آیا همان‌طور که در عالم خیال آرزو می‌کنیم باید برآورده شدن آن را هم در همان عالم خیال ببینیم؟

شاید شما هم شنیده باشید که افراد زیادی می‌گویند: مردها که گریه نمی‌کنند! پسرها که گریه نمی‌کنند! از نظر این افراد گریه کردن مردها و پسرها نشانه ضعف آن‌هاست. در صورتی که این تصور غلط است. امروزه مطالعات علمی نشان داده که گریه کردن مرد یا زن و به‌طور کلی انسان رفتاری طبیعی و سالم است که زیربنای زیستی و اجتماعی دارد و سرکوب کردن آن بسیار مخرب و اشتباه است. آدم‌ها وقتی پس از تجربه غم، ترس، ‌نگرانی یا فشار روانی اشک احساسی می‌ریزند، تخلیه می‌شوند و جسم و روحشان به تعادل می‌رسد. برای درک اهمیت این موضوع نویسنده این کتاب، داستان پدر و پسر نگرانی را روایت می‌کند که نمی‌دانند چطور می‌شود از دست این نگرانی خلاص شد. آن‌ها فکر می‌کنند گریه‌کردن نمی‌تواند به کاهش نگران‌شان کمکی کند و باور دارند که مردها گریه نمی‌کنند...

همه ما باید یاد بگیریم که چطور با احساساتمان روبه‌رو شویم و آن‌ها را کنترل کنیم. به هر حال اگر احساساتمان را درست نشناسیم و روی آن‌ها کنترل نداشته باشیم ممکن است که به خودمان و دیگران آسیب بزنیم. مثلاً در این داستان اوقات تلخی اِد اولش خیلی کوچک است اما طولی نمی‌کشد که بزرگ و بزرگ‌تر می‌شود و یک شهر با تمام زیبایی‌هایش خراب می‌کند. شاید اگر اِد می‌توانست به موقع دلیل اوقات تلخیش را بفهمد و کنترلش را به دست بگیرد این اتفاقات نمی‌افتاد...

کتاب ابرک دوست نداشت ببارد از مجموعه کتابهای کودک و صفات‌خدا است که بر موضوع بخشندگی، سخاوتمندی و شاد کردن دیگران تأکید دارد. این کتاب در قالب داستانی شیرین و ملموس به کودکان برای درک بهتر بخشندگی کمک می‌کند. کودکان با خواندن این کتاب می‌آموزند، بخشندگی یکی از صفات الهی است که موجب شادی دیگران و البته افزایش رضایت خود از زندگی و حفظ دوستی‌ها و گسترش آن می‌شود. ابرک شخصیت بازیگوش این کتاب، همه بارانش را پیش خود نگه داشته است، چون می‌ترسد تمام شود. تا اینکه اتفاق عجیبی رخ می‌دهد و همه چیز را عوض می‌کند...

کتاب پیله چه آرزویی دارد؟ از مجموعه کتاب‌های کودک و صفات‌خدا است که بر موضوع بخشندگی، سخاوتمندی و شادکردن دیگران تأکید دارد. این کتاب در قالب داستانی شیرین و ملموس به کودکان نکات مهمی را درباره امید و آرزو و برآورنده آرزوها(خدا) منتقل می‌کند. کودک با خواندن این داستان زیبا، یاد می‌گیرد که هر آرزو مانند پیله‌ای در دلش ایجاد می‌شود و برای پروانه شدن به سوی خدا اوج می‌گیرد. او به روش غیر مستقیم اما خلاقانه صبر و انتظار را تمرین می‌کند و می‌فهمد برای رسیدن به آرزوهایش باید صبور باشد تا زمان مناسبش فرا برسد.
کرم پیله از گیرافتادن در پیله خسته شده است و آرزو دارد زودتر بیرون بیاید. توکا به کمکش می‌آید و با نوکش به پیله می‌زند تا او را به آرزویش برساند. اما کرم به شدت می‌ترسد و ماجراهایی اتفاق می‌افتد...

صدا زدم باران داستان مردمی است که در یک جغرافیای خیالی در آخرالزمان زندگی می‌کنند. مردمی که دچار قحطی آب شده‌اند و بر سر آب می‌جنگند.
در این سرزمین خیالی که می‌تواند همین شهر خود ما باشد، گروهی به دنبال احتکار ذخایر آبی، گروهی در فکر پوچ سفر به سیاره‌ای دیگر و گروهی دیگر در حال مرگ از کم‌آبی هستند.
صدا زدم باران شما را با خود به این جهان خیالی می‌برد؛ جهانی که مردمش در جستجوی آب به سرچشمهٔ تمام رودهای جهان می‌رسند؛ اما رسیدن به این سرچشمه نیازمند عبور از راهی دشوار است، که دیگر کسی به آن اعتقادی ندارد.
برای کشف راز رسیدن به آب، با معین همراه شوید.

بعد از اختراع هواپیما، بشر حسابی خوش‌شانس شده بود و به هر طرفی می‌رفت و کارهای مختلفی انجام می‌داد؛ به این فکر کرد چه لزومی دارد برای هر کاری خودش همراه هواپیما باشد! هواپیما می‌تواند به تنهایی سفر کند. اولین تلاش برای استفاده از پهپاد در سال 1849 میلادی در کشور اتریش رقم خورده است. آن‌ها بالنی پر از بمب را بدون سرنشین برای حمله به ونیز هوا فرستادند. اگر دوست دارید درباره پهپادها اطلاعات بیشتری به‌دست بیاورید بهتر است با نوجوانان داستان این کتاب همراه شوید....

کتاب حاضر روایتگر داستان پسری است که با درد یتیمی بزرگ شده است. ایلیای داستان که استاد موفقی در هنر و عرفان است به طور اتفاقی به کتابی دست پیدا می‌کند که زندگی وی را دگرگون می‌کند. کتابی با موضوع حضرت عیسی علیه السلام. در سیرهای ذهنی خود، ایلیا به تونلی کشیده می‌شود که هر بار مقصدی خاص برایش در نظر می‌گیرد. در این تغییرات هیجان‌انگیز دچار عشقی سوزان می‌شود و زندگی را رهاشده‌تر از همیشه می‌بیند.