ادبیات کودکان

حلزون بسیار گرسنه بود و دنبال چیزی می‏ گشت تا بخورد. لابه‌لای علف‌ها یک چیز پشمالو دید! خواست آن را بخورد که متوجه شد دُم شیر است! حلزون رفت و رفت تا رسید به یک چیز نرم که پشمالو نبود. خواست آن را بخورد که متوجه شد دست قورباغه است. حلزون وارد یک گودال شد و از ریشه درختی صدایی شنید! صدا می‏ گفت بیا مرا بخور! حلزون خیلی تعجب کرد! این چیست که می‎خواهد حلزون او را بخورد؟ و چرا؟

کتاب «بپوش تا برویم...» کتابی است در مورد مهارت‌های خردسالان در مورد پوشیدن لباس. شخصیت داستان بچه خرسی است که نمی‌داند چگونه لباس بپوشد. نویسنده سعی کرده است به توالی پوشیدن لباس‌ها و حل مسئله و آداب آن بپردازد.

کتاب شعر کی بود؟ کی بود؟ لج می‌کرد انگشتاشو کج می‌کرد از مجموعه ترانه‌های کی بود؟ کی بود؟ است. شعرهای این کتاب در مورد پوشاک است. شاعر با لحن شعر به واژه‌آموزی پرداخته است و در هر صفحه به یکی از پوشیدنی‌ها با تصاویر جذاب پرداخته شده است. به طور مثال: کی بود؟ کی بود؟ دستکش آشپزخونه هی می‌گرفت بهونه غر می‌زد و لج می‌کرد انگشتاشو کج می‌کرد.

اتاق نوزاد آماده شده است و همه‎چیز سرِ جای خودش قرار دارد؛ اما از نوازد خبری نیست! شیشه شیر، پستانک، پیراهن نوزاد و حتی کهنه‎های تمیز از انتظار خسته شده‎اند و نمی‎دانند باید چه کار کنند. پیراهنِ نوازد می‏‌گوید که چهل و دو روز و شش ساعت و نیم است که خریده شده است؛ ولی هنوز نوازدی به اتاق نیامده است. پدر با گهواره قشنگی وارد اتاق می‎شود؛ ولی گهواره خالی است! تا اینکه عروسک متوجه غیبت خانم خانه می‌‏شود و... .

«عبدالله» یکی از یاران نزدیک امام بود. چندروز بود که وقتی پیامبر و یارانشان در مسجد می‌نشستند، پیامبر از مردی می‏‌گفت که اهل بهشت است. آن مرد هرروز به مسجد می‌‏آمد و مثل بقیه نماز می‏‌خواند و می‎رفت؛ اما هرروز پیامبر همان حرف را تکرار می‏‌کردند. عبدالله تصمیم گرفت به بهانه‌ای به خانه آن مرد برود و از نزدیک اعمال او را زیر نظر بگیرد. او سه روز مهمان آن مرد بود؛ اما هیچ رفتاری خاصی از او ندید. آن مرد هم مثل بقیه مومنان عمل می‌کرد! روزی که عبدالله می‏‌خواست از خانه او برود... .