ابتدایی

پسرک با آواز بسیار زیبایی بیدار می‌شود. او به دنبال پیدا کردن صاحب صدا به همه جا سر می‌زند. سرانجام پس از پرس و جوی زیاد متوجه می‌شود که چه کسی قشنگ‌ترین آواز دنیا را دارد. هدف آشنایی کودکان با جلوه‌های گوناگون طبیعت و آشنایی آن‌ها با مفهوم صلح و دوستی است.

این کتاب شامل قصه‌هایی از کشورهای مختلف است که در آن‌ها مفهوم مهر و همدلی به کودکان منتقل می‌شود و آن‌ها می‌آموزند که بدی‌ها و نیروهای اهریمنی سرانجام در برابر سپاه خوبی شکست می‌خورند.

واسیا، پسربچه لجبازی است که با اینکه اسباب‌بازی‌های زیادی دارد، از مادرش یک اسب چوبی می‌خواهد. او پس از مشاجره با مادرش بدون عذرخواهی خانه را ترک می‌کند. آن روز هوا به‌شدت سرد بود و واسیا نمی‌دانست که خارج از خانه چه اتفاقات عجیبی انتظارش را می‌کشد.

شاعر در کتاب حاضر تلاش کرده با زبانی ساده و روان درباره جلوه‌های طبیعت با کودکان سخن بگوید. او پاییز را توصیف می‌کند و به برگ‌های رنگانگ جان می‌بخشد. شاعر برای توصیف کرم شب‌تاب آن را به فانوسی درخشان تشبیه می‌کند. همچنین شعرهایی درباره قاصدک، عید نوروز، بچه لاک‌پشت و... آورده است.

زاغی خیلی دلش می‌خواست جوجه داشته باشد؛ اما هر سال مار سیاه بزرگ جوجه‌هایش را می‌خورد. این‌بار زاغی با شغال زیرک مشورت می‌کند که چگونه جوجه‌هایش را از دندان تیز مار نجات دهد. آن‌ها با هم نقشه‌ای می‌کشند تا بتوانند با موفقعیت کارشان را به پایان برسانند.

این نمایشنامه که از سری نمایشنامه‌های «عروسک‌ها از بهشت می‌آیند» است، روایتگر داستان قورباغه‌ای است که در غبغب خود آب جمع می‌کند و پس از طی مسافت زیاد و با پشت سر گذاشتن ماجراهایی که برای او پیش می‌آید، سعی دارد حضرت ابراهیم (ع) را نجات دهد.

ماهی و قورباغه در آبگیری زندگی می‌کنند. قورباغه برای ماهی از دنیایی سخن می‌گوید که ماهی هرگز ندیده است و ماهی کوچولو آرزو می‌کند که می‌توانست به خشکی برود و آن شگفتی‌ها را ببیند. بنابراین، روزی تصمیم می‌گیرد و با تمام نیرویش به بیرون آب می‌پرد؛ اما نفسش تنگ می‌شود و نمی‌تواند تکان بخورد.

در این داستان، جرالدین موشی است که روزی یک تکه پنیر بزرگ پیدا می‌کند و از دوستانش کمک می‌گیرد تا آن پنیر بزرگ را به مخفی‌گاهش ببرد. جرالدین به هر یک از دوستانش تکه‌ای از پنیر می‌دهد و متوجه می‌شود که داخل آن، مجسمه‌ای از موش بزرگی وجود دارد که نی‌لبکی در دست دارد و هر شب موسیقی می‌نوازد.

«سویی‌می» ماهی سیاه کوچکی است که همه خواهرها و برادرهایش را ماهی تن بزرگ خورده است. او به تنهایی در دریای عمیق و ناشناخته شنا می‌کند و موجودات شگفت‌انگیزی را می‌بیند. یک روز به دسته‌ای از ماهی‌های کوچک می‌رسد که از ترس ماهی تن در گوشه‌ای مخفی شده‌اند. سویی‌می با ابتکاری خلاقانه همه آن‌ها دور هم جمع می‌کند.

حروف الفبا روی برگ‌های درخت بزرگی خانه دارند و هر حرف روی برگی می‌نشیند تا اینکه توفان بعضی از حروف را با خود می‌برد و بقیه از ترس پنهان می‌شوند. زنبور به حروف یاد می‌دهد که به هم متصل شوند و کلمه بسازند. کرم ابریشم به آن‎ها می‌آموزد که در کنار هم جمله بسازند. این داستان با هدف افزایش قدرت تخیل در کودکان به رشته تحریر درآمده است و درباره صلح و دوستی است.