داستان

کتاب «سوزومه» نسخه‌ی نثری فیلم انیمیشنی شینکای است. داستان، روایتی است از سفر سوزومه ایواتوی هفده‌ساله که به‌طور تصادفی با سوتا، جوانی مرموز که وظیفه‌اش بستن «درهایی» است که نیروهای ویرانگر را به دنیای ما می‌کشانند، برخورد می‌کند. در آغاز، سوزومه دختری است خجالتی و شاید کمی بی‌هدف، اما دیدار با سوتا او را به دل ماجراجویی‌ای می‌برد که از شهرهای پرهیاهو تا روستاهای دورافتاده‌ی ژاپن امتداد می‌یابد. هر دری که بسته می‌شود، تنها یک فاجعه طبیعی احتمالی را مهار نمی‌کند؛ بلکه گامی است در مسیر پذیرش رنج‌ها و یادبودهای تلخ گذشته - از زلزله و سونامی توهوکو گرفته تا زخم‌های شخصی کودکی سوزومه. در لایه‌ی زیرین روایت، شینکای همان دغدغه‌های همیشگی‌اش را پیش می‌کشد: نسبت ما با مکان‌ها، ردپای خاطره بر زمین و انسان، و این پرسش که آیا می‌توان ویرانه‌ها را تنها به عنوان نماد فقدان دید، یا می‌توان آن‌ها را پلی به سوی همدلی و بازسازی دانست؟

در کتاب «قرنطینه» شیوع یک بیماری خطرناک و مهلک به نام اسکورج در شهر کلدن، مردم را به وحشت انداخته است. نگهبان‌ها اشخاصی را که مشکوک به بیماری هستند وادار به انجام آزمایش می‌کنند و سرنوشت هر کسی با جواب آزمایشش مشخص می‌شود. افراد بیمار باید به جزیره اتیک بروند و در کلونی قرنطینه شوند؛ جزیره‌ای که قبلا زندان بوده است. دو تن از کسانی که گرفتار این آزمایش اجباری می‌شوند آنی ملز و دوستش ویول هستند، اما یک جای کار اشکال دارد. آنی به این جزیره و اتفاقاتش مشکوک است و می‌خواهد علت رخدادهای عجیب و غریب آنجا را متوجه شود... این دو عزمشان را جزم می‌کنند تا حقایق پنهان در جزیره را کشف کنند. تلاش‌های این دو دوست کم‌کم به بیماران دیگر هم انگیزه می‌دهد تا آن‌ها هم ناامید نشده و به دنبال پرده‌برداری از رازها باشند.

کتاب «شازده کوچولو» داستانی شاعرانه و فلسفی است که با زبانی ساده اما عمیق، مفاهیمی چون عشق، دوستی، تنهایی و معنای زندگی را بیان می‌کند. روایت کتاب از دید یک خلبان آغاز می‌شود که در بیابان دچار سانحه شده و با پسربچه‌ای مرموز از سیاره‌ای دوردست به نام «سیارهٔ ب-612» آشنا می‌شود. شازده کوچولو در سفرهایش به سیارات مختلف با شخصیت‌هایی نمادین، همچون پادشاه، خودپسند، تاجر و فانوس‌افروز، روبه‌رو می‌شود که هرکدام بازتابی از ویژگی‌ها و رفتارهای انسان‌ها هستند. او در نهایت به زمین می‌رسد و دوستی عمیقی با یک روباه برقرار می‌کند که به او می‌آموزد «اصل مهم با چشم دیده نمی‌شود و تنها با دل می‌توان آن را یافت». این اثر ماندگار، داستانی خیال‌انگیز با تأمل بر ارزش‌های انسانی می‌باشد.

داستان کتاب «قلعه‌ای تنها در آینه» معمایی است که با فانتزی ملایم و بینش دلسوزانه همراه شده است. هفت دانش‌آموز دیگر به مدرسه نمی‌روند، در اتاق‌خوابشان پنهان می‌شوند و توان رویارویی با خانواده و دوستانشان را ندارند، تا اینکه دروازه‌ای به جهانی دیگر پیدا می‌کنند که راهکاری هرچند موقتی برای فرار از زندگی پراضطرابشان است. آن‌ها با گذر از آینه‌ای درخشان، در قلعه‌ای شگفت‌انگیز گرد هم می‌آیند و در اوقاتی که باید مدرسه باشند خوش می‌گذرانند. بچه‌ها وظیفه دارند کلیدی را که در قلعه پنهان است پیدا کنند و هرکس موفق شود، یکی از آرزوهایش برآورده خواهد شد، ولی اگر نتوانند کلید را پیدا کنند، با عواقب سختی روبه‌رو خواهند شد.

کوزه‌ی هزاردُرنا سرگذشت پسر یتیمی به‌نام سه‌گوش است که در فقر مطلق در روستایی زندگی می‌کند. سه‌گوش عاشق سفالگری‌ست و آرزو دارد روزی کارآموز سفالگری شود. علی‌رغم موانع و مشکلات زیادی که سر راه او قرار می‌گیرند، علی‌رغم مشکلاتی که اهالی روستا با او دارند و علی‌رغم تمام چالش‌هایی که به‌خاطر جایگاه پایینش با آن‌ها مواجه است، سه‌گوش با تلاش بسیار خودش و البته کمک سفالگر گوشه‌گیری به‌نام دُرنا، رفته‌رفته فن سفالگری را می‌آموزد و با معنای واقعی هنر آشنا می‌شود و در سفری سرنوشت‌ساز، رویاپردازی و اراده‌اش را می‌آزماید.

کتاب «پهلوان مرحمت»، بیست‌وششمین عنوان از مجموعه‌ی قهرمان من است که درباره زندگی نوجوان سیزده ساله‌ای از روستای چای گرمی از توابع دشت مغان است، که حکم جهادش را از دستان مقام معظم رهبری گرفت و درس ایثار و از خودگذشتگی را به آیندگان داد و در عملیات بدر، در جزیره مجنون به فیض شهادت نائل آمد. این کتاب، نه تنها زندگینامه‌ای است، بلکه داستانی است از عشق بی‌پایان به وطن، امام و انقلاب، که با زبانی ساده و گیرا برای مخاطبان جوان و نوجوان نگاشته شده است.

کتاب «کلاه سفید» ماجرای نوجوانی است که ناخواسته، بر حسب اتفاق و بدون آنکه بخواهد، مجبور می‌شود به سفر اربعین برود. در این سفر اتفاق‌هایی را تجربه می‌کند، با آدم‌هایی آشنا می‌شود که در نهایت یک سری سوال درباره جنگ ایران و عراق برای او مطرح می‌شود و سیر تحولی را طی می‌کند.در کتاب می‌خوانیم: «انگار یکی، جفت پاهایش را گذاشت روی حلقم و نفسم را برید. انتظار شنیدن چنین چیزی را نداشتم. چشمم به صفحه گوشی خشک شده، آن را تار می‌دید. هق‌هق سیدعلی مثل پتکی روی سرم آوار می‌شد. قلبم به دنبال بهانه‌ای بود که حرفش را باور نکند.»

کتاب «ماهی میان مِه»، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و تأثیرگذار برای نوجوانان است که با لحنی آرام، اما احساسی و صادقانه به دلبستگی‌ها، رنج‌ها و لحظات گذر در زندگی نوجوانان می‌پردازد. این کتاب، نه‌تنها برای خوانندگان نوجوان، بلکه برای هر کسی که می‌خواهد دنیای درونی این نسل را بهتر بشناسد، تجربه‌ای ارزشمند و انسانی است.در کتاب می‌خوانیم: «پاکت را از روی میز برمی‌دارم و بازش می‌کنم. یک هفته‌ای می‌شود که رسیده؛ اما ای کاش حالا‌حالاها نمی‌رسید. دوباره اولش را می‌خوانم. دل و دماغ خواندن ادامه‌اش را ندارم. «مدت یک سال خدمت شما در کانون اصلاحات به پایان رسید.» مثل چکش روی مغزم می‌کوبند. این مدت نمی‌دانم چطور گذشته بود؟ با تمام بدی‌ها و خوبی‌ها دلبستۀ آنجا شده بودم. دلبستۀ آدم‌هایش، دیوارهای سرد و تاریکش، درهایی که صدای جیرجیرشان صبح تا شب به راه اس

در کتاب «سم: پس از انسان» دنیا به اتمام رسیده است و تنها کودکان باقی مانده‌اند. آن‌ها باید تلاش کنند در دنیایی که به تخسیر ربات‌ها در آمده است، تغییر و بقا ایجاد کنند. اگر دنیا علیه تو باشد به چه کسی اعتماد می‌کنی؟ آن هم در یک دنیا پر از ربات های فوق پیشرفته که به دنبال شکار انسانها هستند. فقط هم دوستانت برایت مانده اند. حالا تصمیم با توست. به تنها کسانی که برایت باقی مانده اند اعتماد داری و به حرف آنها گوش می‌کنی… یا به دشمنی که شاید دوست باشد نزدیک‌تر می‌شوی؟ دشمنی در لباس یک ربات سرگردان به نام سم.

کتاب مؤذن، با بهره‌گیری از بیانی صمیمی و روایتی درونی، تجربه‌ای انسانی از فقدان، مقاومت و امید را در بستر فضایی آشنا و بومی به مخاطب نوجوان ارائه می‌دهد. این اثر، به‌ویژه با تأکید بر حضور نوجوانان در موقعیت‌های احساسی و حماسی، تلاشی ارزشمند برای نزدیک‌کردن نسل جوان به مفاهیم دینی، اخلاقی و تاریخی است. در کتاب می‌خوانیم: «دست‌هایم می‌لرزید. سرم را با سنگینی به نرده‌های اسکله چسباندم. گریه امانم را ربود. قرار نبود اروند این‌قدر بی‌رحم باشد. نمی‌خواستم داستان این‌گونه روایت شود. هفت نفر؟! بی‌نام...؟! بی‌نشان...؟! نه امکان ندارد این‌قدر دلم زخم بردارد که نتوانم صدایشان را بشنوم یا ردپایی از آن‌ها را بیابم. محکم شدم. باید محکم می‌شدم و سردی که وجودم را احاطه کرده بود از خود دور می‌کردم. قلاب را محکم‌تر در دست گرفتم...»