قصه

خرگوشک درحالی‌که هویج می‎خورد، گریه می‎کند! مورچه‌ها که به دنبال دانه هستند، دور او جمع می‌شوند و علت گریه‌اش را می‌پرسند و متوجه می‌شوند عروسک او گم شده است. مورچه‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند و... . عروسک در چاله‌ای افتاده است. دو گروه مورچه‌ به هم ملحق می‎شوند و با کمک هم عروسک را بیرون می‎کشند و به خرگوشک می‌دهند. حالا خرگوش خوشحال است و می‎خندد.

کتاب حاضر شامل پانزده داستان است. «دادا خودپسند»، «قل‌قلو ‌دوقلو»، «فی‌فی خیال‌باف» و «جی‌جو جنگجو»، نام بعضی از این داستان‌هاست. در داستان اول، «دادا» خیلی از تیپ و قیافه خودش خوشش می‌آید. او در مدرسه مرتب از خودش تعریف می‎کند و حرص همه بچه‌ها را درمی‎آورد تا اینکه... . داستان دوم درباره خواهران دوقلو، «رُزی» و «رُزا»، است. آن‌ها آن‌قدر شبیه هستند که مادرشان هم بعضی‌وقت‌ها آن‌ها را اشتباه می‎گیرد؛ اما اخلاقشان اصلاً شبیه نیست! روزی دوقلوها با دوچرخه به اداره پست می‎روند و... . در داستان سوم «فی‌فی» خیال‌بافی درجه یک است و در خیالش به هرچیزی و هرکسی که می‌خواهد، تبدیل می‌شود. یک روز... . داستان چهارم... .

دو بچه‌کلاغ، «مو» و «اسکار»، با هم دوست هستند. آن‌ها همیشه با هم هستند و در جایی خلوت رازهایشان را به هم می‎گویند. مو و اسکار در روزهای برفی، شال‌گردن‌های یک‌رنگ می‌اندازند، با هم قصه می‎خوانند، بازی‎های خنده‌دار می‌کنند، وقتی اسکار پنهان می‌شود، مو او را پیدا می‎کند و...؛ البته گاهی‌اوقات با هم قهر می‎کنند؛ ولی همیشه خیلی زود آشتی می‎کنند. آن‌ها بهترین دوستان یکدیگرند! در پایان داستان، نویسنده از کودک می‎خواهد بگوید که او چه کسی را دوست دارد.

خرس‌کوچولو روزی بدی داشت. اول از همه سرش محکم به میز خورد، بعد از روی چهارپایه افتاد و در پارک هم دوستانش، روباهک و کلاغ‌زاغی، با او بازی نکردند. خرس‌کوچولو هربار پیش پدرش رفت و هربار خرسِ پدر با یک چسب کوچولو و یک ماچ گُنده مسئله را حل کرد. روز بعد وقتی خرس‌کوچولو به خانه آمد، خرس پدر را با نامه‌ای در دستش، ناراحت دید. او سر و پا و گردن و شکم خرس پدر را غرق در بوسه کرد و سرانجام با چند تا چسب کوچک مسئله را حل کرد!

«اِد» موش کوچولویی است که خیلی دوست دارد برای خواب آماده شود و به رختخواب برود؛ اما دوست ندارد در رختخواب بماند. او به اتاق پدر و مادرش می‎رود و به پدرش می‎گوید که نمی‎تواند بخوابد. پدر نمی‌تواند بخوابد؛ اما برای او توضیح می‎دهدکه بزرگ شده و باید در تخت خودش بخوابد. شب بعد هم اِد دوباره به اتاق پدر و مادر می‎رود. این‌بار پدر و مادر، هر دو نمی‎توانند بخوابند و صبح روز بعد، دیر سر کار می‎روند. هر شب همین برنامه است! تا اینکه فکری به ذهنشان می‎رسد و نقشه‌ای می‎کشند!

شب است و «امیلی» باید بخوابد؛ اما خرس عروسکی‎اش، «آقای تدی»، را پیدا نمی‎کند. مادرش به جای آقای تدی، اردکِ عروسکی‌اش را به او می‎دهد. امیلی به اردک شب‌به‌خیر می‎گوید؛ ولی نمی‎تواند بخوابد. او گربه عروسکی‎اش را هم به تخت می‎برد؛ ولی باز هم نمی‎تواند بخوابد. امیلی جغد را هم به تخت می‎برد؛ اما... . امیلی سرانجام آقای تدی را زیر بالشش پیدا می‎کند. او عروسک‌های دیگرش را سر جایشان می‎گذارد و به خواب می‌رود. حالا آقای تدی نمی‎تواند بخوابد!

هاپوکوچولو اولین شبی است که می‎خواهد در خانه جدیدش بخوابد؛ اما هر کاری می‌کند، خوابش نمی‎برد! صدای زوزه هاپو، موشی را بیدار می‌کند. موشی پیشنهاد می‎کند که هاپو ستاره‌ها را بشمارد؛ ولی هاپو فقط تا یک می‎تواند بشمارد. صدای زوزه هاپو جیک‌جیکی را هم بیدار می‎کند. او می‎گوید هاپو کمی آب بخورد؛ اما هاپو با خوردن آب، جایش را خیس می‎کند. خرگوشی و لاک‎پشت هم بیدار می‎شوند و هرکدام راهکاری دارند؛ ولی هیچ‎کدام فایده‎ای ندارد. سرانجام... .

وقت خواب است و دخترک سعی می‎کند پدرش را بخواباند؛ اما پدر نمی‎خواهد بخوابد، او هنوز در حال بازی است. دخترک او را به حمام می‎برد؛ اما پدر نمی‎خواهد حمام کند و... . حالا وقت پوشیدن لباس خواب است. بعد پدر باید دندان‌هایش را مسواک بزند و به رختخواب برود؛ اما پدر اسب‌سواری می‎خواهد! و بعد... . پدر می‎ترسد که مبادا زیر تخت هیولایی پنهان شده باشد. دخترک همه‌جا را می‎گردد و به پدرش اطمینان می‎دهدکه خبری از «لولو» نیست! حالا وقت کتاب قصه است و بعد هم لالایی. شب به خیر!

دوستان ببر، موش، قورباغه، روباه، لاک‌پشت و لک‌لک، خیلی عجله دارند. آن‌‌ها کارهای زیادی باید انجام دهند. ببر خواب است و آن‌ها نمی‌خواهند که بیدار شود؛ ولی چطور باید از آنجا رد شوند؟ قورباغه فکر خوبی به ذهنش می‎رسد. آن‌ها بادکنک‌های زیادی به همراه دارند و هرکدام با بادکنکی در دست از روی ببر رد می‎شوند؛ البته هر لحظه ممکن است ببر بیدار شود. دوستانش یک‌بار دماغش را می‎خارانند، یک‌بار شکمش را و... تا ببر بیدار نشود. سرانجام ببر بیدار می‎شود؛ ولی ...

قورباغه عاشق رنگ سبز است؛ ولی رنگ‌های دیگر را دوست ندارد؛ نارنجی گیجش می‎کند، قرمز او را عصبانی می‎کند و آبی قورباغه را به گریه می‎اندازد، از صورتی هم که اصلاً خوشش نمی‌آید. قورباغه عاشق بپربپر کردن است و عاشق بُردن؛ ولی وقتی می‎بازد، حسابی بداخلاق می‌شود. دوستانش او را تنها می‎گذارند و می‎روند. حوصله قورباغه سر رفته است. او نمی‎خواهد شنا کند؛ چون آب، آبی است. با خرگوش دوست نمی‎شود؛ چون او صورتی است. قورباغه خیلی‌خیلی عصبانی است تا اینکه سر از شکم تمساح درمی‌آورد! و... .